Przez to święte namaszczenie
niech Pan w swoim nieskończonym miłosierdziu
wspomoże ciebie łaską Ducha Świętego.
Pan, który odpuszcza ci grzechy, niech cię wybawi
i łaskawie podźwignie.
Jest pani gotowa?
Czas zgonu 5:21.
Zespół już czeka na ciało.
Pani Donovan, obawiam się, że musimy
rozpocząć jak najszybciej.
Kocham cię.
Musimy się śpieszyć. Temperatura rdzenia spadła.
Gdzie lista?
- Proszę uważać. - Przewieźcie ją na salę.
Będziemy mogli to zgrać z zespołem od przeszczepów.
Świetnie. Czy ktoś już na to czeka?
Jeszcze nie.
Odchyl to.
ORGANY LUDZKIE DO PRZESZCZEPÓW. Ostrożnie.
Zacznę od nerek.
Serce i płuca zostaną na koniec.
Zaciskam tętnicę nerkową.
Tak, doktorze.
W porządku, mam pierwszą.
O Boże, ona żyje!
Wezwij zespół reanimacyjny.
6-8-3-3-9-Alpha-Echo-3-5-8! 6-8-3-3-9-Alpha-Echo-3-5-8!
Fringe 2x11 Unearthed
Tłumaczenie: cy8er Korekta: Jandulka
dla SerFa Subtitles
Sync by honeybunny
Dziewczyna nazywa się Lisa Donovan.
Pierwsza klasa liceum.
Zasłabła na lekcji gimnastyki w zeszłym tygodniu
i zapadła w śpiączkę.
Lekarze zdiagnozowali tętniaka mózgu.
Po obumarciu mózgu
matka zdecydowała o odłączeniu aparatury.
A potem ona ożyła na stole,
wykrzykując przypadkowe liczby.
To jest komandor porucznik Turlough z Marynarki Stanów Zjednoczonych.
Przybył tutaj, bo okazało się, że liczby nie były przypadkowe.
To kod alfanumeryczny.
Chirurg dokonujący zabiegu odbył dwie tury na lotniskowcu.
Rozpoznał liczby jako liniowe oznaczenie
żołnierzy marynarki.
Dlatego zostałem wezwany.
Pierwsza połowa ciągu to numer osobowy
mało ważnego oficera Andrew Ruska.
Druga połowa to kody startowe pocisków międzykontynentalnych
na pokładzie atomowej łodzi podwodnej, na której stacjonował, USS Gloucester.
W jaki sposób tajne kody startowe
dostały się w ręce 17-letniej dziewczyny?
Właśnie. O to chciałem zapytać Ruska.
Jeśli je ujawnił, dopuścił się poważnej zdrady.
Próbowałem się z nim skontaktować.
Jego żona powiedziała, że zgłosiła jego zaginięcie.
To było trzy dni temu.
Czy rozważaliście możliwość jakiegoś powiązania między Ruskiem i dziewczyną?
Nic nam o tym nie wiadomo.
O ile wiemy, nigdy nie doszło do kontaktu
między Lisą Donovan i Andrew Ruskiem.
Sądzę więc, że teraz wchodzimy my.
Jak ona się czuje?
Jest wystraszona, jak możesz sobie wyobrazić.
Przykro mi.
Nigdy wcześniej go nie widziałam.
A te liczby które powtarzałaś...
Wiesz, co znaczą,
albo słyszałaś je wcześniej?
Nawet nie pamiętam, że je mówiłam.
Przepraszam.
No cóż, przynajmniej dostałaś ładne balony.
Przypuszczam, że nie mogli znaleźć z napisem
"Witaj po powrocie z zaświatów."
Tak.
Pewnie robią je tylko na zamówienie, nie uważasz?
Liso, mam jeszcze kilka pytań.
Ten mężczyzna nazywa się Andrew Rusk.
Czy coś ci to mówi?
Maja zwiozdoczka.
- Szto so mnoj? - Lisa?
Paczemu ja nie magu gawarit’?
- Co się dzieje? - Mówi po rosyjsku.
Ale ona nie zna rosyjskiego.
Maja zwiozdoczka.
Lisa?
Dobrze się czujesz?
Mamo.
- Co się ze mną dzieje? - Nie wiem.
Ale już jest dobrze.
Proszę już o nic nie pytać.
- Ona musi odpocząć. - Oczywiście.
Rusk mówi biegle po rosyjsku.
Nauczył się go podczas szkolenia.
Co może oznaczać "zwiozdoczka"?
Maja zwiozdoczka to po rosyjsku "gwiazdeczka".
Spotykałem się kiedyś z Rosjanką.
Nauczyłem się głównie przeklinać, ale...
Hej.
Gdzie Walter?
Walterze!
Próbuję słuchać.
Słuchać czego?
Ci ludzie są w śpiączce. Nie mogą do ciebie mówić.
Nie bądź dla niego zbyt surowa.
To mój syn.
Mimo jego ogranic zeń jestem z niego całkiem dumny.
Czy ty naprawdę uważasz, że z nią rozmawiasz?
A dlaczego nie?
Nikt do końca nie zrozumie
istoty ludzkiej jaźni, Peter.
Czytałem o udokumentowanych przypadkach
pacjentów w śpiączce, którzy po przebudzeniu twierdzili, że ich świadomość się przemieszczała
w odległe miejsca i że byli świadkami rzeczy, o których nie powinni mieć pojęcia.
Właściwie nie byłbym zdziwiony,
gdyby właśnie to przytrafiło się tej młodej damie.
Jasne, więc...
Twierdzisz, że w czasie, kiedy Lisa Donovan umarła na chwilę,
jej... no cóż, jej duch jakoś opuścił ciało
i unosił się nad Andrew Ruskiem,
kiedy zdradzał komuś tajne kody startowe.
Cóż, "unosił się" to niezbyt dokładne,
ale... coś w tym stylu, tak.
To tylko teoria.
Dokładnie.
Cześć.
Agentko Dunham, przepraszam, że wcześniej byłam niemiła.
Jak ona się czuje?
Lekarze nic nie wiedzą, a do tego dostała gorączki.
Chcą zrobić więcej badań.
Pokłóciłyśmy się, tego ranka, kiedy zasłabła.
Nie pozwoliłam jej wziąć auta.
Dopiero robi kurs prawa jazdy.
A potem zadzwonili ze szkoły,
ale zanim dotarłam do szpitala, zapadła w śpiączkę.
Nie myślałam, że...
będę miała szansę powiedzieć jej jeszcze raz, jak bardzo ją kocham.
Bóg mi ją oddał.
Pani córka wiele przeszła.
I pani również.
Chciałabym, żeby zgodziła się pani na oględziny doktora Bishopa.
Po co?
Myślę, że może jej pomóc
i pomóc znaleźć Andrew Ruska.
Nic wam więcej nie powie.
Maja zwiozdoczka.
On tu był.
Ten mężczyzna.
Był tutaj.
Andrew Rusk, mężczyzna ze zdjęcia.
Był tutaj.
Widziałam go.
Przeszukaliśmy szpital, nie znaleźliśmy Ruska,
a Maureen Donovan nie dopuści nas do córki.
Twierdzi, że to nasza obecność wywołała u Lisy
wizję Ruska w lustrze.
Jak wytłumaczy jej znajomość rosyjskiego?
Albo kodów startowych?
Agentka Dunham?
Tak.
Proszono mnie, żebym przyszła.
Jestem Teresa Rusk.
Pani Rusk, zna pani tę dziewczynę?
Nie sądzę. Nie.
A kim ona jest?
Nazywa się Lisa Donovan. Mieszka w Brighton.
Myśli pani, że ma coś wspólnego ze zniknięciem mojego męża?
Nie jesteśmy pewni.
Ale ona... ma informacje,
które znał tylko pani mąż.
Informacje?
Tajne kody wojskowe.
- Pani Rusk - Tereso.
Tereso, czy słowa "maja zwiezda"
coś pani mówią?
Gdzie pani to słyszała?
Od Lisy Donovan.
Czy wie pani, co to znaczy?
"Moja gwiazda."
Tak pieszczotliwie nazywał mnie Andy.
Nie rozumiem.
Kim jest ta dziewczyna? Skąd może to wiedzieć?
Skąd?
Tętniak Lisy Donovan znajduje się w lewym płacie czołowym.
A dokładnie w jej ośrodku Broki.
To część mózgu odpowiedzialna za generowanie mowy.
Dokładnie. Ale zawiera również coś dużo bardziej intrygującego.
Witam, jestem doktor Walter Bishop.
Oto pacjent nr 6.
A co stało się z pacjentami od 1 do 5?
Myślę, że władze uniwersytetu zawarły z nimi ugodę poza sądem.
Pewnie nigdy już nie musieli pracować.
Co nie znaczy, że mogliby.
Zostałem poproszony o eksperymentalne zbadanie,
czy zabiegi przeprowadzane na mózgu
mogą poszerzyć możliwości psychiczne.
Użyłem bodźców elektrycznych w różnych częściach mózgu
i zmierzyłem reakcję każdego z nich.
Moje badania dowiodły, że zabieg na ośrodku Broki
daje najlepsze efekty w wypadku
nawiązywania połączeń parapsychicznych.
Więc myślisz, że tętniak Lisy Donovan zrobił z niej medium.
Istnieje taka możliwość.
Dobra, powiedzmy, że masz rację.
Dlaczego miałaby łączyć się z Ruskiem?
Co w nim takiego wyjątkowego?
To dobre pytanie.
Walterze, czy potrafisz coś z tego udowodnić?
Że jest medium?
Być może, gdybym mógł ją zbadać,
ale mówiłaś, że matka się na to nie zgadza.
Po obejrzeniu "Strachu warte" Waltera wcale mnie to nie dziwi.
Szukałem Pana, a On mi odpowiedział Psalm 34:4
Cześć.
Jak się czujesz?
Byłam przemęczona, ale już dobrze.
Co pani tu robi, agentko Dunham?
Uważamy, że znaleźliśmy wyjaśnienie
tego, co stało się z Lisą w szpitalu.
Naprawdę?
Uważamy, że Andrew Rusk próbuje
komunikować przez ciebie, psychicznie.
Nie wiemy, jak i dlaczego,
ale wygląda na to, że istnieje połączenie
między nim i pani córką.
Lisa, zostaw mnie i agentkę Dunham na chwilkę same.
Lisa, chciałbym cię komuś przedstawić.
Czy jest pani osobą religijną, agentko Dunham?
Nie. Nie jestem.
Sądzę, że krytykuje pani tych, którym wiara
pomaga podjąć decyzję, co jest najlepsze dla ich bliskich.
Nie.
Wiem, ile wiara może dla kogoś znaczyć.
Ale wierzę również,
że to, co dzieje się z Lisą, jest realne,
a jeśli Rusk zagraża bezpieczeństwu narodowemu...
Cokolwiek się działo, agentko Dunham,
już się skończyło.
A ja wierzę, że najlepsze dla Lisy
to zapomnieć o tym.
Oto moja wizytówka
na wszelki wypadek.
Tak.
UNIWERSYTET HARVARDA Tybetańska księga umarłych?
Tak, Walter czytał o psychicznym komunikowaniu się.
W filozofii tybetańskiej
ktoś, kto otarł się o śmierć, często potrafi rozmawiać ze zmarłymi.
Co ty o tym myślisz?
Cóż...
Myślę, że to piekielna sprawka.
Co według mnie stało się z Lisą?
Nie zgadzam się z twierdzeniem, że ożyła, bo Bóg zmienił zdanie.
Czekam, aż uderzą w ciebie pioruny.
Tak, ja... Dobrze.
Kim jestem, żeby to wyjaśniać? Może coś w tym jest.
Ludzie mogą wierzyć, w co chcą, prawda?
Matka Lisy z pewnością wierzy.
Jednak, dopóki czegoś nie zobaczę na własne oczy,
stawiam na zdrowy sceptycyzm.
Oczywiście ty w to wierzysz.
Moja matka wierzyła w Boga,
ale wszystkie modlitwy świata
nie mogły powstrzymać mojego ojczyma przed terroryzowaniem jej.
A wiara była źródłem jej cierpienia
i obawiam się, że matka Lisy
robi dokładnie to samo.
Dunham.
Halo?
Agentka Dunham?
- Lisa Donovan. - Lisa?
Wszystko w porządku?
To się nie skończyło.
Znowu go widzę, Andrew Ruska.
Gdzie jest twoja mama?
Jest w domu, ale ja nie.
Musiałam tu przyjść, ciągle widzę to miejsce.
Dobrze, gdzie jesteś?
Liso?
Gdzie jesteś?
Olivio.
Dobrze się czujesz?
On tu był.
Kto tu był?
Widzę go.
Andrew Rusk?
Jest ktoś jeszcze.
Inny mężczyzna.
Ma broń.
- Liso? - Zastrzelił go.
Zabił go.
Zabił Andrew Ruska.
Liso, znasz tego drugiego mężczyznę?
Czy... widziałaś jego twarz?
Nie.
Ale jesteś pewna, że tu byli.
Tak.
Olivio.
Znalazłem łuskę od pocisku 9 mm.
Proszę.
Niezbyt ładny, wiem,
ale przynajmniej cię ogrzeje.
Rozmawiałam z twoją mamą. Już tu jedzie.
- Jest na mnie zła? - Nie.
Cieszy się, że nic ci się nie stało.
Hej, Liv.
Co to jest?
Zostańmy tutaj na chwilę.
Wejdź do auta, ogrzej się.
To Andrew Rusk.
Dziewczyna miała rację.
Olivio, potrzebuję pomocy!
Co się stało?
Nie wiem. Nagle zaczęła się trząść.
Rozmawiałam z lekarzem.
Potwierdził, że Rusk został zabity strzałem w głowę.
Wykluczył samobójstwo.
Czyli potwierdza się to, co mówiła Lisa.
Poza jednym.
Sądząc po stężeniu pośmiertnym ciała,
Rusk nie żyje od trzech dni.
Więc jak mógł się kontaktować z Lisą Donovan?
Czy lekarz podał dokładny
czas zgonu?
Między 5.00 a 7.00 rano.
Dlaczego?
Ciekawe.
Jak ona się czuje?
Pani córka miała dość ostry atak.
O mój Boże!
Ale już reaguje, a jej stan jest stabilny.
Miała szczęście.
Nie sądzę, żeby doznała trwałego uszczerbku.
Czy to z powodu tętniaka?
Nie, nie ma takiej zależności.
Nie rozumiem.
Powiedziała pani, że już dobrze,
a jest z nią coraz gorzej.
Dlaczego tak się dzieje?
Zrobimy kilka badań, ale...
przy takich atakach często nie można znaleźć przyczyny.
Myśli pani... że to może się powtórzyć?
Tego nie wiemy.
Wkrótce będzie pani mogła zobaczyć się z Lisą.
Przepraszam.
O której pani córka zmartwychwstała?
- Zmartwychwstała?
Tuż po 5.00 rano.
Dokładnie tak, jak podejrzewałem.
Walterze.
O czym myślisz?
Przypuszczam, że zabójstwo Ruska
i przebudzenie Lisy odbyły się jednocześnie.
Właściwie to jego gwałtownie wyemitowana energia
pobudziła ciało dziewczyny
- i przywróciła ją do życia. - To absurd.
Być może.
Proszę pozwolić mi przez chwilę rozwinąć moje fantazje.
Często prowadzą one do prawdy.
Możliwe, że energia Ruska
zawierała jego wspomnienia.
I te wspomnienia, uwięzione w dziewczynie,
gwałtownie chcą się ujawnić.
Sugeruje pan, że Lisa jest... opętana?
Przedtem nie.
Ale teraz, kiedy pan o tym wspomniał,
nie byłbym zdziwiony,
gdyby liczne opętania były właściwie błędnie zdiagnozowanymi przypadkami
zjawiska, którego właśnie jesteśmy świadkami.
- Szczerze wątpię, że właśnie to chodzi. - Och, wątpi pan
- bo Kościół już nie popiera egzorcyzmów. - Walterze.
Nie, ponieważ to tylko przesądy...
Przecież przykłady wypędzania duchów
można znaleźć w Biblii, ojcze.
Czy może jej pan pomóc?
Maureen, co ty robisz?
Modliłam się
z nadzieją, że Lisa wydobrzeje.
Ale tak nie jest.
Jeśli ma pan rację
i wspomnienia tego mężczyzny są przyczyną jej choroby,
czy może pan...
Może pan wydobyć te wspomnienia?
Może pan pomóc mojej córce?
Trzeba ją przenieść do mojego laboratorium.
Dobrze.
Jesteś pewien, że egzorcyzmy pomogą, Walterze?
Nie, wcale nie.
Niestety, chyba się mylę.
Nie potrafię wyjaśnić napadów.
Uważam, że energia Ruska mogła przywrócić ją do życia
i że ona ma jego wspomnienia, ale...
to nie wyjaśnia, dlaczego choruje.
Byłem okropnie zły, że ten człowiek mnie wyzwał.
Walterze, jej matka zamierza wypisać ją ze szpitala.
Nie mam pojęcia, co z nią zrobić.
Musimy tam wrócić i powiedzieć jej to.
Olivio, o czym myślisz?
Czy Lisa mogłaby chorować, gdyby Rusk był chory?
Że niby... jego choroba przeniosła się razem z jego duchem?
Chcesz wiedzieć, co ja myślę,
- czy co pomyślałby Walter? - Jedno i drugie.
Czytałaś przecież akta Ruska, było tam coś o jego chorobie?
Nie.
Ale to były oficjalne akta medyczne marynarki.
No cóż, znasz mnie.
Jeśli mówisz, że rząd próbuje coś zatuszować,
to ci odpowiem, że to normalka.
Komandorze Turlough,
dziękuję, że wrócił pan ze mną porozmawiać.
Żaden kłopot.
Już tu byłem, kiedy agent Broyles powiedział mi,
że znalazła pani ciało Andy Ruska.
Dlaczego nie powiedział mi pan, że on był chory?
Słucham?
Kto pani to powiedział?
Pan.
Właśnie teraz.
Na co chorował?
Czy coś się stało na pokładzie Gloucestera?
Stawką jest życie młodej dziewczyny.
Śledzili rosyjskie manewry morskie
na wodach Korei Północnej, 6 miesięcy temu,
kiedy pękła instalacja chłodząca, powodując wyciek z reaktora.
Rusk był zamknięty w sekcji inżynierskiej przez 16 godzin,
do chwili, kiedy można było usunąć skażenie.
Promieniowanie.
Jak mu się udało przeżyć?
Przewieziono go do Pearl Harbor,
gdzie zastosowano eksperymentalny
pochłaniacz promieniowania.
Od czasu wypadku był na zwolnieniu lekarskim.
Będę potrzebowała jego akt medycznych.
Tych prawdziwych.
Nie możemy ich ciągle zwodzić, doktorze Bishop.
Nic panu nie przychodzi do głowy?
Może powiemy, że mam kłopoty z żołądkiem?
Nie to miałam na myśli.
Walterze, mam akta medyczne Ruska.
Czy coś ci to mówi?
”Zatrucie radiacyjne. "
Dlatego miała ataki.
Promieniowanie i środki, które mu podawano.
Założę się, że dlatego jego energia się nie rozproszyła.
I dlatego mógł wniknąć w umysł Lisy.
To znaczy, że potrzebujemy więcej prochów.
Aby uspokoić świadomość Lisy,
zrelaksować jej mózg.
Powinno to pozwolić energii pana Ruska... jego wspomnieniom..
spokojnie i bezboleśnie opuścić jej umysł.
O jakich prochach mowa?
Benzodiazepina.
To nasenny środek uspokajający.
Może powodować delikatne mrowienie, właściwie to dość przyjemne.
Poza tym pani córka ma 17 lat,
pewnie próbowała już dużo gorszych rzeczy.
Agentko Farnsworth, proszę przygotować kroplówkę,
100 ml na litr na początek.
Będziesz troszkę senna.
Jesteś lekarzem?
Nie.
Ale obiecuję, że to nie będzie bolało.
W porządku.
To miłe, że ktoś się mnie nie boi.
Co masz na myśli?
Moich przyjaciół z kościoła.
Kiedy przechodziłam obok, czułam, że obgadują mnie za plecami.
W szkole jest jeszcze gorzej.
Od chwili, kiedy to się stało,
uważają mnie za jakieś dziwadło.
O nas nie musisz się martwić.
Wszyscy w tym pokoju lubią dziwadła.
Jak wam idzie?
Świetnie.
Gene zgadza się ze mną. Prawda, Gene?
Czy agentka Dunham jest twoją dziewczyną?
Nie.
Koleżanką, ale nie dziewczyną.
I to taką, która nosi spluwę.
Walterze, jak Astrid mi powiedziała,
uważasz, że możesz wyizolować myśli Ruska z mózgu Lisy.
Tak sądzę.
Czy wobec tego
będzie miała dostęp do jego wspomnień?
Mogłaby opisać jego ostatnie chwile.
Ooo... Chcesz się dowiedzieć, kto go zabił.
Tak.
Cóż.
Spróbujmy.
- Peterze. - Tak.
Przypnij Lisę.
Czy te pasy są potrzebne?
Tylko na wszelki wypadek.
Powiedz, jeśli będzie za ciasno, dobrze?
Dobrze.
Jak się czujesz, Liso?
Czuję mrowienie w palcach stóp i...
To dobrze.
To znaczy, że działa.
Doktorze Bishop, mamy 6 herców.
- Peterze. - Tak.
- Zwiększ przepływ do 2 ml. - Już.
Nie podoba mi się to uczucie.
Liso, jest dobrze.
Nie, nie, chcę to przerwać.
Może powinniśmy zwolnić.
Wiesz, Liso, to zupełnie normalne.
Wszystko w porządku. Odpręż się. Jestem obok ciebie.
Jesteś bezpieczna.
Liso, zamknij oczy.
Zamknij oczy, to ci pomoże.
Oddychaj głęboko.
Pozwól, niech zadziała, Liso. Niech działa.
Liso?
Tu agentka Dunham. Słyszysz mnie?
Cześć.
Pomyśl o Andrew Rusku.
Spójrz, spójrz.
To zadziwiające.
Zadziwiająco dobre czy złe?
Liso! Znów ma atak!
Nie, nie ma.
Liso.
Proszę to w tej chwili przerwać.
Obawiam się, że powinniśmy to kontynuować.
Gdzie... ja jestem?
Liso. Tu mama, jestem tutaj.
Kim... jest... Lisa?
Dlaczego ona mówi w ten sposób?
Sądzę, że to już nie pani córka mówi.
- Co się dzieje z moją córką? - Okazuje się, że moja hipoteza...
że umysł Lisy zawiera wspomnienia pana Ruska była błędna.
Wygląda raczej na to, że cała świadomość pana Ruska
została przeniesiona do ciała Lisy.
Jego świadomość.
Może nawet jego dusza.
Więc gdzie jest Lisa?
Została zepchnięta.
Uśpiona we własnym umyśle.
Chcę to zakończyć.
Obawiam się, że nie mogę tego zrobić.
Co to ma znaczyć?
Nie możemy zatrzymać eksperymentu.
Lek zaczął działać.
Musimy mu pozwolić rozejść się po całym ciele.
Zaczerpnijmy trochę powietrza, pani Donovan.
Nie zostawię jej.
Pani Donovan, prosiła mnie pani o pomoc.
Proszę mi pozwolić pracować.
- Nie mogę znów jej stracić. - Rozumiem.
Wyjdzie z tego.
Mogę z nim porozmawiać?
Z Ruskiem?
Mam nadzieję.
Być może, jedynym sposobem, żeby ją opuścił, będzie go do tego namówić.
Mam na imię Olivia. Wiesz, jak masz na imię?
Myślę, że ktoś cię skrzywdził,
a ja chcę się dowiedzieć kto to był.
Puśćcie mnie!
Andrew.
Kto cię zabił? Kto ci to zrobił?
Zadzwoniłem do żony.
Powiedziałem jej, że wybieram się na piwo.
Ktoś siedział w moim aucie.
Na tylnym siedzeniu.
Powiedział
"Zatrzymaj się tutaj."
"Wysiadaj."
"Idź."
"Powiedziałem, idź!"
"Na kolana!"
Nie wyjdę z tego.
Puśćcie mnie!
Andrew!
Kto cię zabił?
Podaj nazwisko.
Nie znam nazwiska.
Jedynie...
Krew.
Na jego lewej ręce.
Walterze.
Peter, wyłącz kroplówkę.
Podzwonię po szpitalach
i zapytam, czy przyjmowali kogoś z raną lewej ręki.
Peterze.
Hej.
Wychodzi z tego!
Cześć.
Udało się?
- Nie ma go? - Tak.
To ona.
Wyciągnijmy cię z tego.
Dunham.
Znaleźliśmy.
Jake Selleg, lat 36,
przyszedł do pogotowia w Roxbury trzy noce temu.
Otarcia na lewej ręce.
Wiesz, Liv, Jake Selleg
też służył w marynarce.
Szkolił się z oddziałem Foki 6.
Antyterroryzm.
To może być przypadek. Jest tutejszy?
Pracuje w klubie bokserskim w Dorchester.
Możesz mi przesłać adres?
Już wysyłam.
Spotkamy się na miejscu.
Już jadę.
To jest to. Dobrze. Świetny cios.
Przepraszam, FBI.
Jestem agentka Dunham. A to agent Francis.
Szukamy Jake'a Sellega.
Hej! Stój!
Liso, hej.
Liso, nie powinnaś tego oglądać.
To on, Rusk.
Tak.
Astrid już wraca z twoją mamą.
Na szczęście, wkrótce będziesz mogła zapomnieć o tym wszystkim
i wrócić do normalnego życia.
Czy mogę dostać coś do picia?
Pewnie.
Zgaduję, że nie chcesz surowego krowiego mleka.
Dobra, zaraz wracam.
Hej, Walterze.
Znów wypiłeś wszystkie napoje?
Coś nie tak?
Skan mózgu Lisy.
Wydaje mi się, że ona wciąż śpi.
Może powinieneś rzucić okiem na laboratorium.
No cóż, ale jej fale mózgowe...
Wygląda jakby jej sygnał był wciąż ukryty
przez dominujący wzór Ruska.
Rusk nadal ją kontroluje.
Liso?
Gdzie ona jest?
Gdzie moja córka?
To jest pocisk, który wyjęliśmy z głowy Andrew Ruska.
Wydział balistyczny porównuje ją właśnie
z bronią, którą znaleźliśmy w twoim mieszkaniu.
Widać, że w marynarce nie nauczyli cię sprzątać po sobie.
Hej.
Kto zlecił ci zabójstwo Andrew Ruska?
Groził ujawnieniem tego, co stało się na Gloucesterze?
Czy to marynarka chciała śmierci Andrew Ruska?
Nie wiem, o czym mówicie.
Służyłem siedem lat w marynarce, ale nigdy nikogo nie zabiłem.
Ale Andrew Rusk zasłużył na to.
Jak to "zasłużył"?
Tym, co ten drań zrobił swojej żonie.
Żona Ruska,
co to ma z nią wspólnego?
Bywałem w barze, w którym ona przesiadywała.
Powiedziała mi o Andym.
Jak ją bił.
Pewnego dnia przyszła ze złamaną ręką.
Nie mogła sobie z tym poradzić.
Nikt nie powinien żyć tak, jak ona musiała.
Teresa Rusk wynajęła cię, żebyś zabił jej męża?
Na złomowisku ciągle pytał: "Dlaczego ja?"
Pociągnąłem za spust,
ale upewniłem się że wie, że to Teresa
wysyła go do piekła.
Powiedziałeś to Ruskowi?
Zanim go zabiłeś, powiedziałeś, że wynajęła cię jego żona?
Tak jest.
Dlaczego Rusk nam tego nie powiedział?
Mówił o wszystkim innym. Dlaczego nie o tym?
Dunham.
Olivio, Rusk wciąż kontroluje Lisę,
a ona zniknęła.
Chyba wiem, dokąd zmierza.
Żona Ruska zleciła jego morderstwo.
Myślę, że chce się zemścić.
Co robisz w moim domu, do diabła?
Maja zwiozdoczka.
Jak mnie nazwałaś?
Skąd... skąd wiesz, jak mnie nazywano?
Jesteś tą dziewczyną.
Wynoś się stąd.
Mam broń.
Na piętrze, w sejfie?
Tę broń...
którą przyniosłem ci ze służby.
Skąd ty...
Ja... Nie rozumiem.
No cóż, ja też nie.
Ale dostałem drugą szansę.
I z pewnością jej nie zmarnuję.
A teraz na kolana.
Dobrze, dobrze.
Nie rób tego.
Proszę!
Kazałaś mnie zabić.
Uśpić, jak psa.
Chcę usłyszeć, jak to mówisz.
Nie kazałam cię zabić. Nie wiem, o czym mówisz!
Jedną z rzeczy, które wiesz po dwudziestu latach bycia z kimś,
to kiedy kłamie i jak kłamie.
Przyznaj się.
Nie rób tego.
- Dunham. - To ja. Gdzie jesteś?
Pięć minut od celu. A ty?
Właśnie podjeżdżam.
Proszę, nie rób tego.
Proszę!
Przyznaj, że kazałaś mnie zabić.
Nie chcesz umrzeć z czystym sumieniem?
Proszę! Nie!
Stój!
Nie rób tego.
Dam ci jedną szansę wyjścia stąd,
albo umrzemy wszyscy.
Wiesz, że nie mogę tego zrobić.
Więc popełniasz błąd.
Nie musisz tego robić.
Już raz ci powiedziałem, żebyś wyszedł.
Nie będę powtarzał.
Ja rozumiem.
To, o czym mówiłaś w laboratorium.
Kiedy chodziłem do szkoły, Liso, też byłem inny niż reszta.
Zawsze byłem chory, nie miałem prawdziwych przyjaciół.
O czym ty, do diabła, mówisz?
Mówię, że rozumiem, Liso.
Przestań nazywać mnie Lisą.
Wiem, jak to jest, czuć się innym przez cały czas.
- Policzę do jednego. - Liso, posłuchaj mnie.
Dostałaś drugą szansę, ale musisz o to walczyć.
Jeden!
- Peterze. - Tak?
Co się stało?
Opowiem ci wszystko,
ale nie teraz, dobrze?
Teraz musisz odpocząć.
Zawiozą cię do szpitala, zbadają,
i upewnią się, czy wszystko jest w porządku.
A potem przywiozą cię do laboratorium.
Tam się spotkamy.
Dobrze.
Skąd wiedziałeś, że ci się uda? Że ona cię usłyszy?
Książka Waltera o filozofii tybetańskiej.
"Nawet najskrytsza świadomość jest zawsze obecna.
Nigdy nie opuszcza ciała, nawet po śmierci. "
To ogromne odstępstwo od twoich przekonań.
Tak.
Innymi słowy, odrzuciłem zdrowaśki.
Całkowicie normalne.
Pojedyncza świadomość.
Lisy.
Czyli zniknął.
Tak mi się wydaje.
Powiedziałbym, że pan Rusk pozostał z nami,
by zakończyć swoje sprawy.
A kiedy je załatwił, no cóż, Lisa mogła
się od niego uwolnić.
Skąd ta pewność?
Nisi credideritis, non intelligetis.
Nie rozumiem.
To łacina, cytat z księgi Izajasza 7:9.
"Dopóki nie uwierzysz,
nie zrozumiesz. "
Nawet jako naukowiec
muszę czasem polegać na wierze.
Niech Bóg czuwa nad panem i pana bliskimi, doktorze Bishop.
Nawzajem.
Chodźmy, Liso.
Czas wracać do domu.
- Gotowa, kochanie? - Tak.
Trzymaj się.
Jeszcze raz dziękuję, agentko Dunham.
Mów mi Olivia. I nie ma za co.
Dziękuję.
Do widzenia.
Za rok będę pełnoletnia.
Nie czekaj tak długo na pierwszy krok.
Marynarka oficjalnie
odmówiła zgody na rozpoczęcie śledztwa w sprawie USS Gloucester.
Cóż za szokująca niespodzianka.
Chyba nie musimy się martwić o jego kolegów ze statku.
Pośmiertne przygody pana Ruska
dowodzą, że był to raczej wyjątek niż reguła.
A jeśli nie, to zajmiemy się egzorcyzmami profesjonalnie.
Czy mi się wydaje, czy też wyczułaś nutkę podniecenia w jego głosie?
Bo ja nie mogę się doczekać, kiedy wywiozą stąd tego gościa.
Po prostu wyskoczył zza zakrętu.
Nie czuję pulsu.
Maja zwiozdoczka.
Co on powiedział?
Wydaje mi się, że mówi po rosyjsku.
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów::. Napisy24. pl